Mahallemize yeni taşınan bir bayan vardı. Her gün aynı yerden geçer ,
 onu orada bekler izlerdim. Aşık olmuşum. Bir gün dayanamadım konuşmak istedim.
bana söyle KÜÇÜĞÜM dedi. Sanki aramızdaki yaş farkını ima edercesine,sustum ve oradan
uzaklaştım.
    Her gün geçtiği yolu gözledim.Onu anlatmak ne mümkün.Kalbime kazımıştım.Aşkımı
artık söylemem lazım diye kendime söz verdim.Yoluna çıkarak seni seviyorum dedim.

Anlamamazlıktan gelerek söyle KÜÇÜĞÜM dedi.kaçtım...koştum utanırcasına 1 ay evden çıkmadım.
Bir gün bir ambulans sokağımıza girdi onun evinin önünde durdu.içerden  onu sedyeyle çıkardılar. Şaşkındım, yutkundum, yanına geldim yüzüne baktım şöyle dedi:

 Bende KÜÇÜĞÜM . Herkes bize bakıyordu.birşey anlamamışlardı.

Gülümsedi ve gözlerini kapadı; bir daha açmamak kaydıyla.

Ambulans hızla gitti.ben eve geldim. annem ondan bahsediyordu hiçkimsesi yokmuş 2 kere sevmiş 2 sinide kaybetmiş; birdaha sevmiyeceğim diye yemin etmiş.

Kader demiş.

Savcı evine gitmiş, orada ayna üzerinde bir yazı görmüş:

" SEN ÖLME KÜÇÜĞÜM YAZIYORMUŞ"

Nedeni ölmeden önce polisi aramış ve intihar etmiş.çünkü ben ölmeyeyim diye...!