Nefretimi Körükleme...

Güneşin akşam doğduğu bir vakit uyanırsan,
Bil ki sensizliğin uykusunda olacağım,
O güneş hiç batmazsa,
Seni işte o zaman unutacağım...

Hadi ben söylüyorum da, peki sen duyuyor musun?

Ardın sıra bırakıp gideceğin bu şehirin aylarca belki yıllarca her sokağında bir anıyla yüzleşecek bu insana....
son kez olsun bakmak istiyor musun?

Git...
Bana dokunmadan,
bakmadan,
bir söz söylemeden, git...
Defol git...
Ama unutma,
Gün geldiğinde
yalnızlığına bir ortak ararsan,
ve gözyaşlarına teselli olacak...
aklından bile geçirme...

Dünü bugünüyle tutmayan,
Beni bensizlikte yaşayan
ve beni ben olduğum için sevmekten korkan sen!

"Nefretimi Körükleme!.."