|
Mehlika Sultan
Mehlika Sultana aşık yedi genç Gece şehrin kapısından çıktı: Mehlika Sultana aşık yedi genç Kara sevdalı birer aşıktı. Bir hayalet gibi dünya güzeli Girdiğinden beri rüyalarına; Hepsi meşhur, o muamma güzeli Gittiler görmeye Kaf dağlarına. Hepsi, sırtında aba, günlerce Gittiler içleri hicranla dolu; Her günün ufkunu sardıkça gece Dediler: Belki bu son akşamdır
Bu emel gurbetinin yoktur ucu; Daima yollar uzar, kalp üzülür: Ömrü oldukça yürür her yolcu, Varmadan menzile bir yerde ölür. Mehlikanın kara sevdalıları Vardılar cikrigi yok bir kuyuya, Mehlikanın kara sevdalıları Baktılar korkulu gözlerle suya. Gördüler: Aynada bir gizli cihan.. Ufku çepçevre ölüm servileri..... Sandılar doğdu içinden bir an O, uzun gözlu, uzun saçlı peri. Bu hazin yolcuların en küçüğü Bir zaman baktı o viran kuyuya. Ve neden sonra gümüş bir yüzüğü Parmağından sıyırıp attı suya. Su çekilmiş gibi rüya oldu!.. Erdiler yolculuğun son demine; Bir hayal alemi peyda oldu Göçtüler hep o hayal alemine. Mehlika Sultana aşık yedi genç Seneler geçti, henüz gelmediler; Mehlika Sultana aşık yedi genç Oradan gelmeyecekmiş dediler!.. Yahya Kemal Beyatlı
|